شهید مولوی شیخ علی دهواری
( من المؤمنین رجال صدقوا ما عهدوا الله علیه فمنهم من قضی نحبه و منهم من ینتظر و ما بدلوا تبدیلا ) (احزاب: 23)
مولوی شیخ علی دهواری یکم مردادماه 1339 در روستای آسپیچ شهرستان سراوان در یک خانواده ی مذهبی دیده به جهان گشود. تحصیلات دوره ی ابتدایی را در روستای آسپیچ و دوره ی متوسطه را در شهر سراوان در سال 1359 به پایان رساندند و در کنار آن تعطیلات تابستانی را در حوزه ی علمیه ی عین العلوم گشت به فراگیری علوم شرعی می پرداخت و به دلیل اشتیاق وافر به علوم شرعی در سال 1360 پس از دریافت بورس تحصیلی از دانشگاه بین المللی مدینه منوره عازم سرزمین وحی؛ عربستان سعودی گردید. و هفت سال از بهترین دوران زندگی خویش را در شهر رسول الله r دانشگاه مدینه منوره به کسب فیض از علما و دانشمندان و اساتید آن پرداخت و در رشته علم حدیث با رتبه ممتاز از آن مرکز علمی فارغ التحصیل گردید و از آنجایی که مدینه منوره محل رفت و آمد تمام اندیشمندان جهان اسلام با افکار و اندیشه ها، مذاهب و نحله های مختلف اسلامی بود با برخورد و ملاقات با آنان شناختی عمیق از اسلام و مسائل اسلامی پیدا نمود و با تلاش و پشت کاری که داشت توانست از چشمه ی زلال کتاب و سنت عطش علمی خویش را برطرف نماید و سرانجام بعد از هفت سال غواصی در دریای قرآن و سنت، سال 1367 با کوله باری از علم و دانش و تجربه برای خدمت به مردم به ایران بازگشت ودعوت به سوی توحید و یکتاپرستی و سنت رسول الله r را درشهرستان سراوان آغاز نمود. و خدمات ارزنده ای به جامعه اهل سنت ارائه نمود و در این مدت مسئولیتهای مختلفی به عهده داشته است که برخی از آنها عبارتند از:
(1) امام جمعه و جماعت مسجد نور سراوان (2) استاد حدیث مدرسه ی علوم دینی دارالعلوم زنگیان (3) تأسیس مسجد جامع صدیق اکبر سراوان (4) امام جمعه و جماعت مسجد جامع صدیق اکبر سراوان (5) تأسیس مدرسه علوم شرعی دارالحدیث امام بخاری در سال1380 (6) رئیس و مدرس دارالحدیث امام بخاری (7) ساختن سی مسجد و چند مکتب قرآن در سطح استان و دهها خدمت دیگر.
هم اکنون حدود 80 نفر در مدرسه دارالحدیث امام بخاری مشغول به تحصیل می باشند. ایشان اندیشمندی توانا بود که با اخلاص تمام در جهت احیای کتاب و سنت گام برمی داشت و از اخلاق والایی برخوردار بود به همین دلیل روابط اجتماعی خوبی داشت و فردی عابد بود و از راه تجارت و فروش لوازم یدکی امرار معاش می نمود. او طبق سنت الهی مانند همه ی پیامبران، مصلحان و دعوتگران مورد تهاجم قرار گرفت. به او تهمت ها زدند، فحش ها و ناسزاها شنید ولی مانند کوه، استوار ایستاد و راه دعوت را ادامه داد. دشمنان اسلام، این شب پران کوردل که توانایی دیدن نور الهی را نداشتند به پست ترین روش که ترور باشد، پناه بردند. و بعد از نماز مغرب روز دوشنبه بیستم آبان ماه 87 هنگام بازدید از یکی از مساجد، سینه ای را که مملو ار قرآن و حدیث بود، آماج گلوله ساختند و گل وجودش را پرپر کردند (انا لله و انا الیه راجعون) و این گونه این مرد خدا و طرفدار کتاب و سنت را که تمام عمرش را صرف پخش و نشر فرهنگ اسلامی و مبارزه با بدعت ها و خرافات نمود ، به شهادت رساندند.
آری، ایشان در سن 48 سالگی ندای پروردگارش را به بهترین وجه لبیک گفتند و به سرای باقی شتافتند. روحش شاد و یادش گرامی باد.
امیدواریم که خونش باعث آبیاری درخت اسلام و قرآن و سنت شود و مایه یأس و ناامیدی دشمنان اسلام گردد.
